Dienstag, 21. Februar 2017

Poezi nga Agim Shehu

Poeti Agim Shehu

BALADË LIRIE E KOSOVËS

Posi nga zër’ i perëndive
u zgjua kontinenti plak.
Nga cili akt i tragjedive
sot mbi Kosovë kulloi kaq gjak?!
Në ç’kontinent jeton kështu
një popull si mbi rjedhë ujvare?!
Foshnjat, kaq breza, qiellin blu
e shohin mbi helmetat sllave.
Dhe sot i vranë në prag shtëpie, -
nga tym i predhës u thinj Zoti.
Te syr’ i nxjerrë i një fëmije
përmbys po rrotullohet globi.
Prindi puth baltën e varrezës;
qirinjtë luten në pak dritë.
Nëpër çdo rudhë të Nënë Terezës
rjedh lot i nënave për bijtë.
Të vrarë, burrat heshtur flënë
me qiellin e vet mbuluar.
Kapaku i syve u ka rënë 
si perde drame e pambaruar.
Te trolli i vet ku shtrijnë shtatin
dëgjojnë…poshtë thellësive
mermerët pelazgjikë u flasin
me emrat e të gjithë ilirëve.
«Dhija» mbi kokën e Lahutës
thërret nga larg mitologjinë :
«Homer, ç’Iliadë me gjëmë të luftës
ke lënë bosh për Dardaninë»?
Nipat e Mujit vrarë mbrëmë
po pëshpërijnë me buzë të ngrirë
(nuk i dëgjuan sa qenë më këmbë,
le t’i dëgjojnë sot të shtrirë) !
Pa frymë hapësirat ngelin.
Gjaku i foshnjës sipër bore
te gjum’ i bardhë i Azem Shkrelit
ka ngrirë rubin prej metafore.
Jehoi bubullimat mali,
pylli kurorën butë e uli :
Azem Galica ka nxjerrë ballin,
thërret nga larg me zë Herkuli.
Lëviz një breg, drithmon një fushë
e mërmërin një këngë të lashtë :
«Drenicë, e bukura drenushë,
kush po guxon të vret kaq gjatë»!?
Shota vështron si dritë nga retë
motrën e saj mbi gjak lirie,
këput ylberin nga një bjeshkë
t’ia vërë kurorë nusërie.
Varr i Gjolekës rënë mes trimave
u kumbon pranë-polifoni :
«Kosovë, Labëria ime
udhën një hap e ka tek ti»!
Fishta me dhëmbjen e pafjetur
për shkjaun-shkja e fisin-fis,
me rapsoditë e tij nën sqetull
del nga një mriz, hyn te një plis.
Këndon lahutë vdekjet e bardha
me ligjërimet e mëdha.
Varur te lisi Sefë Kosharja
tundet pendyl: “Ora ka ra”!..
Ajkuna po ia vazhdon gjëmës
me flokë shkulur pranë të vrarëve:
Fëmia prerë në bark të nënës
bën gjumë nën dhè brënda dy varreve.
Hasan Prishtina zgjoi Veriun.
Vdekjen e tij e lë në hije:
s’sheh më pas vetes kush i shtiu,
vështron Drenicën – kush i shtie!
Kosova, muhaxhire e shekullit,
sheh qiellin e saj të prerë:
te reja e zezë që i derdh breshërin
nxin fraku i zi i zotit Grej.
Rizgjohen fjalët e mëdha
të Abdyl Frashërit profet:
Me gjak shqiptarësh në çdo krah,
Ballkani rri përmbi tërmet !
Gjer kur, Kosovë e Çamëri,
ngarkuar në sup pragun e portës,
do lidhni djepet n’arrati
me meridianët e gjithë botës!?
Në ballë të kombit bërë theror
iu kthye bubullimë heshtja:
gjersa po vdesim orë për orë,
pas vdekjes s’gjëndet vetëm vdekja!
Në shkumën e ujvarës sate
që tundi kombin sot nga rrënja
partitë e shkrehura po zgjaten
të mbushin “bateritë” e rëna.
Mbi plagë të tua tejendanë,
zinxhir i zgjatur – thikë në shpinë,
nxin kontrabandë e shtetit amë
që lidhi Beograd – Athinë.
Tërë hijeshi mban zi për vdekjet,
për vajzat që t’i veshi zia…
(Atdheu – amë, nën këngët greke
feston aheng “Miss Albania”)!
Ti gjak virgjin i racës sonë,
në duel me çdo mbretëri:
sa vriteshe në Fushë-Kosovë
ringjalleshe në Çamëri.
Ti, më e denja e të parëve,
ti – më e hijëshmja në rritje,
me „Shqipëri“ në frymëmarje,
me bukuri në kryengritje.
Djepet – dafina mbi alarme,
dasmat – ylberë mes rrebeshit;
mbi kodrat, lulet e bajames
çelin pranë kokrave të breshërit.
Dardane mbirë prej legjendës,
rilind te shtat’ i lartë i bijve;
nga kumbonarja e xhubletës
të kumbon bronzi i lirive.
Sa ke ushqyer zogjtë e pulës,
mendon një këngë për shqiponjat.
Zhurmat e tankeve pranë udhës
shpejtojnë lindjet te lehonat.
Me besën në pëllëmbë të dorës,
dafinë e parë e Lirisë,
Flamuri në ballkon të Vlorës
armët e tua pati shtizë.
Ti i dhe botës Kostandinin,
Ti që ke nxjerrë Niketë Dardanin,
në ballë – me Hymn të Krishterimit,
nën këmbë, prangat e tiranit.

**Prill, 1998




NAGANTI I ISA BOLETINIT

Bene udhe te gjate 
te inglizi vinin 
Ismail Qemali 
Isa Boletini 

Hynin dy shqiptare 
brenda ne pallat 
njeri luftetar 
tjetri diplomat. 

Shqiperi e tyre 
kish halle e mjera 
armet zoterinj 
regull,rine te dera. 

U ngrys luftetari 
syte i shkrepen cike 
lere diplomati 
i tha me qerpike. 

Dhe ua la tek dera 
Isa Boletini 
poshte nen brez,te vogles 
syte i shkrepetinin. 

Faqen vene te trupi 
veshin vene te gjaku 
je edhe per mua 
thosh ajo se largu. 

Hapat qete e qete 
binin ne pallat 
njeri luftetar 
tjetri diplomat. 

Here-here qerpiket 
si gershere perplasnin 
thua drite te huaj 
syte nuk u qasnin. 

Dhe tha lordi i madh 
gjuhen duke zgjidhur 
me humor te huaj 
me nje gaz te hidhur. 

Ja dhe carmatosur 
zoterinj shqiptare 
si kallkan i ngrire 
ngriu fjal e pare. 

Pa nagantit siper 
brezit me si pritej 
por nen brez e vogla 
zu te hasharitej. 

Mblidhte xixa zjarri 
permbi trup te bukur 
priste luftetarin 
qe ti thoshte "duku". 

Syte e diplomatit 
zjarr te hidhur shkrepen 
Isa Boletini 
brrom nga brezi tjetren. 

Brrom aty perpara 
mu te lordi prane 
"Madheri Shqiptarin 
kurre s'e gjen pa arme". 

Zbardhelloi sermaja 
shkreptiu fildishi 
...ndriten malet tona 
andej larg,tek ishin. 

Qelqe e shandane 
dhane drite te lige 
Ismail Qemali 
qeshi nen qerpike. 

Dhe naganti ulur 
rrinte sic i duhej 
dora nga i zoti 
tyta nga ti duhej. 

Nxinte tyte e vogel 
brenda nxinin halle... 
Shqiperi e vogel 
ne tryeze te madhe.




KOSOVE PRANVERE 1998 

Porsi nga zeri i Perendive 
u zgjua kontinenti plak 
nga cili ankth i tragjedive 
sot mbi Kosove kulloi kaq gjak. 

Ne cilen kohe jeton keshtu 
ky popull si mbi rrjedhe ujvare 
femijte kaq shekuj qiellin blu 
e shohin mbi helmetat sllave 

Dhe digjen strehet e shtepive 
nga tym i tyre u thinj Zoti 
tek syr'i nxjere i nje femije 
permbys po rokulliset globi 

Bota u ngjeth nga ai gjak krimi 
lideret tane pelegrine 
lotet per ty nga mallengjimi 
nxituan ti fshijne ne Athine 

E tera zi mban zi per vdekjen 
per foshnjat qe ti veshi zija 
atdheu ame nen kenget greke 
feston aheng...Miss Shqiperia. 

Por mbi fantazmen e percarjes 
fisnike dhe ne dite te zeze 
ti perterin zene e te pareve






PARA BUSTIT TE SELAM MUSAIT 

Koha hedh paprere 
permbi festen tende 
dimri- floke bore 
vera -drite hene 

Dhe te vijme te veshim 
rreth duke t'u mbledhur 
ndersa ti ne heshtje 
ri ne bronx i derdhur 

Eh gjithe kete bronx 
valle ku ta gjeje 
vete do ta shkrije 
plumba do ta beje. 

Ri... po nuk te rihet 
ndaj te vijne mornica 
...vrapi yt po endet 
poshte nga Babica 

Lugjesh ne ato nete 
zbrite si veri 
projektoret ndiqnin 
sharkun tend te zi. 

Flaka neper duar 
me rembim te futej 
gjalmi mbi dyfek 
dridhej mos keputej. 

Plumbat neper xhepe 
(gjetur breg pas bregu) 
me therime misri 
hynin tek dyfeku 

Dhe kercisnin eger 
plumbat tane te ralle 
se kish shpirto mosri 
se desh gjak ne balle. 

Malet neper mjegull 
sa i zgjoi pushka 
kafshateb e gojes 
varen poshte mbi mushka. 

Buke per lirine 
moj kasolle te erta 
dhe dridhen kapisrat 
nga muskat e serta 

"Biruni o burrani 
hop...ti zeme se gjalli 
dhembet nga urrejtja 
krisnin posi atralli 

Deti sa te pa 
kur ne qafe dole 
te thiri si nena 
ti si djale i fole. 

Dhe vertiti valet 
sa te pa tek shtegu 
te te mir tek gjiri 
te te sill te bregu. 

Vlora krahelidhur 
c'vrull te dha te gjuri 
Malua nga ballkoni 
te tundte flamurin. 

Ndaj ti si i dehur 
rrugen poshte e more 
po c'kish aq shume tela 
c'kish aq shume llogore. 

Plage me plage si lule 
sec te doli gjaku 
me te kuq flamuri 
t'u qendis shajaku. 

"Keshtu rencim,-fole 
e c'vlen sa liria 
lule Labi yne 
Selam Salaria. 

Plumbat bresherime 
t'u permlodhen brenda 
Leberit koke me koke 
u ulen te kenga. 

Si prush kenga jote 
u digjte ne balle 
ndersa ti mes kenges 
erdhe prap i gjalle. 

Prape ti i pari 
zgjuar nga liria 
o ti lule stralli 
Selam Salaria. 

Zilet e kemboret 
heshten permbi pllaja 
lugjet prape gjemimet 
gatuanin ne maja. 

Dhe sot rete nga mali 
qe gjemimet sjellin 
posi iso labe 
vijne e te peshtjellin. 

Ti ngul syte mes tyre 
si mes luftetaresh 
sikur ri mendohesh 
c'kenge do tja maresh. 

Buzet ti te kenga 
ballin te liria 
lule,Selam Labi 
Selam Salaria. 

Cdo tufan zberthyer 
gjoksin ty ta gjeti 
sharku si legjende 
telave te mbeti. 

E te vijme te busti 
si ne prag te deres 
po ti as duhanin 
s'ke kohe te na dredhesh. 

Duart i ke zene 
-Cke ashtu ne duar? 
gryke e nxehte e topit 
ti ka perveluar. 

Krahet me shajak 
dredhur neper tyte 
ahen neper hekur 
sa te shkrepin syte. 

...Ja keshtu ne bronx 
ty te ka liria 
Lule Selam Labi 
Selam Salaria. 

Permbi festen tende 
qekur ti ke rene 
Mali po derdh bore 
fusha po derdh hene. 

Dhe rri,gjoksin hapur 
balle c'do furtune 
Sharku si legjende 
telave lekundet




JEMI TE GJITHE NJE KOMB VELLEZER

Tek arkivoli yt vigan 
qe drodhi kombin sot nga rrenja 
partite e shkrehura po zgjaten 
te mbushin baterite e rena. 

Mbi arkivolin tend te madh 
zinxhir i zgjatur-thike pas shpine 
nxin kontabande e shtetit ame 
qe lidhte Beograd-Athine. 

Heronjte e rene ne vite thelle 
kjo ore fati prane ti pruri 
Azem Galica ka nxjere ballin 
theret diku me ze Herkuli. 

Leviz nje dege,zhurmon nje flete 
e psheretin me ze te thate 
Drenice,e bukura drenushe 
tyj kush guxon te vret kaq gjate. 

Zenel Gjoleka armet mori 
theret tek ecen me furi 
Kosove Laberia ime 
udhen nje hap e kam tek ti. 

Dhe At Gjergj Fishta tek kendon 
per shkjaun shkja e fisin fis 
me rapsodite e tij nen sqetull 
del nga nje mriz hyn tek nje plis. 

* * * * * * * * * 
Ti qe ke lind Shen Kostandinin 
Ti qe ke rrit Niket Dardanin 
Ne balle me himn te Krishterimit 
Nen kembe plaget e Tiranit.




Biografia e autorit

Agim Hidajet Shehu ka lindur më 10 janar 1934 në fshatin malor Progonat të Kurveleshit (Tepelenë) nga familje e njohur për atdhetarizëm. Nisi shkollën fillore në fshat, iu ndërprenë nga luftrat e kohës. Pas fitores mbi pushtuesit vazhdon në Gjinokastër 7-vjeçaren dhe gjimnazin ku del me nota të shkëlqyera. Në Tiranë mbaron Universitetin për gjuhë-letërsi dhe emërohet mësues në gjimnazin e Gjinokastër ku vazhdon për 13 vjet.

Agim Shehu shquhet si poet me botimin e vëllimit të parë poetik si dhe për publicistikë, dhe e marrin redaktor për kulturën në gazetën Zëri i Popullit. Te një koleg flet keq për Udhëheqësin e vëndit. Ai si spiun i fshehur e raporton, dhe dënohet me punë kazme internimi në Metalurgji, ku vuajti 10 vjet larg familjes dhe me heqjen e të drejtës së botimit ca kohë. I përmëndet si 'shqiptaro-madh' dhe poezia për Kosovën kur qe në Gjakovë për Ditët e Poezisë më 1971, sidomos vargjet që bënin thirrje tërthoraz për bashkimin e Shqipërisë me Kosovën, kundër ideologjisë komuniste në fuqi: "Kosovë e bukur, gjak i fryrë/, çdo hap i hedhur-drithërime!/ Erdha dhe mbeta: kisha hyrë/ në vëndin bosh të zemrës sime" (botuar më 1973 në Drita). Kthehet nga dënimi e vazhdon mësues.

Me ardhjen e demokracisë, bëhet nisiator i Shoqatës së Shkrimtarëve të Pavarur kryesisht me të persekutuar. Po ashtu, kryeson Shoqatën Atdhetare e Kulturore "Labëria" duke nxjerrë dhe shtypin e tyre. Shkruan me energji të pashterur kryesisht për çështjen kombëtare dhe dermokracinë e pastër që po mbante ende gjallë komunizmin e fshehur e sigurimin, godet me vendosmëri e në vazhdimësi shovenizmin grek e sllav. Ngre vazhdimisht fatin e Kosovës e Çamërisë... Kërcënohet hapur e fshehur me vdekje. I bëhen 4 atentate, gjer me plumb, të cilave u shpëton rastësisht. Tek i pesti, janar 2000, goditet për vdekje mes Tiranës me motor mafjozësh. Operohet në spitalë, megjithatë i afrohej vdekja përditë. Shteti heshti dhe e la pa asnjë ndihmë. Miqtë e marrin në Zvicër ku i koregjohet operimi i gabuar. Aty merr 'Azil Politik'. familjarisht.


Krijimtaria e Agim Shehut është e gjerë, mbi 25 libra me poezi, tregime e novela, drama, kujtime, studime, përkthime, humor e tjera... 

1 Kommentar:

  1. Dr.Agbazara është një njeri i mrekullueshëm, ky mjek më ndihmon ta sjell përsëri dashurin tim Jenny Williams, i cili u prish me mua 2 vjet më parë me hedhjen e magjisë së tij të fuqishme dhe sot ajo është kthyer tek unë kështu që nëse keni nevojë për ndihmë, kontaktoni atë me email: ( agbazara@gmail.com ) ose telefononi / WhatsApp +2348104102662. Dhe zgjidh problemin tuaj si unë.

    AntwortenLöschen